Toprak için Çağrı

Ama bu savaş, kime ve neye karşı olmalı ? O ağaların ve beylerin tam da istediği gibi birbirimize karşı mı sürmeli bu savaş, bir taraf yılana ya da yok olana dek? Yoksa savaş, ağalar ve beylerin siyahtan, ölümden ve garibân kanından inşaa ettiği kalelere karşı ortakça mı olmalı ?Sorunun cevabı basit değil mi?

Burası Anadolu ve Mezopotamya

Biraz Balkanlar, biraz Kafkasya, biraz da Orta Asya … Kimimiz burada doğup karıştık halklar ırmağına. Kimimiz “daha iyi bir yer” arayışı sonunda yurt tuttuk burayı. Kimimizse sökülüp atıldık, zâlimin elimizden aldığı anayurtlarımızdan, ölüm ve ağıt dolu sürgün yollarında uzun ve kimsesiz göç katarlarıydık.  Ki bigâne de değildir buralı insanların hiçbirinin târihi, gözyaşından.

Kan, ateş, hastalıklar, uzun uzun trajediler ve kırımlar… Bolluk ve kıtlık … Savaş ve barış …Sonra koyun koyuna kardeşlikler … Toprak ve kelle pahasına kavgalar … Sonra bilim, sanat, felsefe ve edebiyat … Sonra uçsuz bucaksız ve örgütlenmiş bir cehâlet … Omuz omuza başkaldırı günleri gaddarların saraylarına … Sonra uzun ve yorgun suskunluklar … Hepsi tanıdık ve buralı … Hepsi anılır bu toprakların ve buralı insanların adıyla.

Say; halay, horon, bar, zeybek, gowend.  Âşık ve dêngbêj.  Say; Fatma, Alex, Şuşana, Ali, İzak, Denef … Say; İsâ, Musâ, Muhammed … İncil, Tevrat, Kur’an, Avesta ve Mushaf-a Reş … Say; Müslüman, Hıristiyan, Musevî, Zerdüşt, Pagan, Putperest, Yezidî, Sabiî … Alevî, Ortodoks, Nasturî, Aşkenazi, Şafiî, Katolik, Hanefî …Daha say; Diyojen,  Mevlânâ,  EhmêdêXanî, Aşık Civani, HelimişiXasani …Ve saymâlûma inat; Ermeni, Türk, Rum, Kürt, Keldanî, Laz, Arnavut, Yahudi, Çerkes, Tatar, Çeçen, Levanten, Azerî, Pomak, Molokan, Boşnak, Çingene, Türkmen, Gürcü,  Çepni, Hemşinli, Tahtacı, Abhaz, Avşar, Manav, Zaza, Abdal, Becirmanî, Mıhalmî, Süryanî, Pontoslu, Dağıstanlı, Kumık, Karapapak, Nogay, Terekeme, Karay, Poşa … daha da nicesi

Bilinir ki buradandır hepsi. Karışmış kadim topraklara ebrûnun bin bir rengi. Aynı şarkılar söylenmiş, ayrı ayrı dillerde. Karşılıklı sevdâlar yazılmış. Konmuş Türkmen, göçer Yörük. Oğlan Müslüman; ama Yezidî’ymiş kız. İşlenmiş kilim motiflerine; ya vuslât ya da ölüm.

Kırdırmışlar milyon kere bizi birbirimize. Zâlim de olmuşuz, mazlum da. Gelen de olmuşuz, giden de. Kalan da olmuşuz, gizleyen de. Komşu da olduk, kanlı bıçaklı düşman da. Sevdik ve nefret ettik. Sâhiplendik ve kovduk. Karıştık ve tecrit ettik. Girdik aynı kavgaya da; ama kılıç da salladık birbirimize. Ne görmemiş ve ne hissetmemiş ki bu topraklar ? Umudu mu; yoksa yok olup gitme isteğini mi ? Adanmayı mı; sırt çevirişi mi ? Kini mi; yoksa aşkı mı ? Varlığı mı; yoksulluğu mu ? Ne görmedi ki bu toprak ? Ali kıran, baş kesen kendi insanından uzak ve yurduna düşman beyler, sultanlar, imparatorlar, diktatörler … Ve görmedi mi bu toprak ?..Kızılbaş’ı, Hıristiyan’ı ve Yahudisi’yle “on bin balta olup düşman ormanına girenler”i?.. Görmedi mi ?.. En zor olanı yapıp,tüm  tutku, özlem ve “her şeye rağmen yaşama” güdüsünü yenip, kendilerini halka ve yârına fedâ edenleri ?

Birbirine düşman olarak yaşamak, tüm dünyada en kolay şeydir. Bu coğrafya için konuştuğumuzda, düşman durmanın tüm dünyaya göre daha kolay olduğu da söylenebilir hattâ. Düşmanlığa ve nefrete sayısız dayanak bulunabilir, uzak durmaya ve konuşmamaya yığınla sebep devşirilebilir târihten. “Bizi kendi toprağımızda yok ettiler !”, “arkamızdan vurdular !”,”omuz omuza savaştık; ama sattılar bizi !”, “inancımızı hâkir görüp, kırdılar !”, “düşmanla işbirliği yaptılar !”, “devletten destek alıp, köylerimizi yaktılar !” , “bayrağımıza ne sevgileri; ne de saygıları var !”, “dilimizi, kimliğimizi, kültürümüzü, yâni ‘biz’ olmayı yasak ettiler !” …

Ama özünde düşman olan halklar mı; yoksa kendi çıkarları uğruna her şeyi satabilecek olan, var olanın içini boşaltarak ve onu yok sayarak, olmayanı “işte inanacağınız gerçek!”  diye dayatan ağalar, beyler mi ? Savaşa evet !.. Ama bu savaş, kime ve neye karşı olmalı ? O ağaların ve beylerin tam da istediği gibi birbirimize karşı mı sürmeli bu savaş, bir taraf yılana ya da yok olana dek? Yoksa savaş, ağalar ve beylerin siyahtan, ölümden ve  garibân kanından inşaa ettiği kalelere karşı ortakça mı olmalı ?Sorunun cevabı basit değil mi?

Aşîkârsa sorunun basit cevabı ekmeği,  adâleti, kurtuluşu, özgürlüğü ve  insanın birliğini düşleyen herkes için eğer. O zaman bu yaşlı ve bitkin coğrafyanın yaralarını hep birlikte sarabilmek için umut ve ışıktan silâhlarımızı hep birlikte omuzlamamız gerekir. İşte belki o vakit, güneş gerçekten de doğudan yükselir ve topraklarımız binlerce yıldır hasret bırakıldığı kutlu nihâyetin altın zerrelerinden şerbetini kana kana yudumlar ve aynı şerbetten kendisi gibi bahtı kara nice toprakla paylaşır.


Yazımızın emektarları olan Bekir Avcı, Bawer Ekinci, Baran Ekinci, Neslihan Akyol, Elçin Aksakal, Şabo Boyacı, Lorin Demirel, Mahir Özkan, Ömür Yılmaz, suryaniler.com, Sefa Aydın,Erdal Küçük’e,Nino Horoşvili’ye sonsuz teşekkür.

Metnin diğer dillerde çevirileri:

Kürtçe (Kurmancî):

Ji bo Ax ê Bangewazî…

Ev der Enedol û Mezopotamya ye…Hinek Balqanî,hinek Qefqazî û hinek jî Asya ya Navîn…Hinek ji me livir çêbûn û tevlê çem ê gelan bûn.Hinek ji me di dawîyalêgerîn a”warek hin baştir”de ev der kir welat ji xwe re.Hinek ji me hatin derxistin û avêtin ji dayîk niştimanîyên ku zaliman ji destê me sandîye,em di rêyên direjên tiji mirin ü mişexti de karvanin koçeri ü bikes bun.Ku biyan nine diroka miroven ji vir,ji rondikin wan… Xwin,ar nexweşi,tevkuji û mergaseten direj direj… Mişextî û xela…Şer û aşitî…Piştre biratiyên hembez bi hembez bişertê ax û kiloxan pev çûn… Piştre zanist,huner,felsefe û weje, paşe ji nezanîkî bi rêxistinî,bi ser û bi ber…Bihev dûra serîrakirin ji qesri xedaran…Piştre bêdengîyîn dirêj û westîyayî…Tev naskirî û ji vir.Tev tên bibîranîn bi navi vî ax û bi mirovin ji vî derê… Bihêjmere,govend,horon,bar,zeybek.Evindar û dengbêj.Bihejmere;Fatma,Alex,Şûşana,Alî,Îzak,Denef…Bihejmere;Îsa,Mûsa,Muhammed…Încil,Tewrat,Qur’an,Avesta û mushaf -a Reş…Behêjmere;Misilman,Xiristîyan,Mûsevî,Zerduşt,Pagan,Pûtperast,Yezidî,Sabîî…Elevî,Ortodoks,Nastûri,Eşqenazû,Safîî,Katolîk,Henîfî… Bêhter bihêjmere;Dîyojen,Mewlana,Ehmede Xanî,Aşiq Ciwanî,Helîmîşî Xasanî, û bihêjmere ji dîyarbûne rerik;Ermenî,Turk,Rûm,Kurd,Keldanî,Laz,Ernevut,Yahudî,Çerkes,Tatar,Çeçen,Levanta,Azerî,Pamak,Molokon,Boşnak,Çîngene,Turkmen,Gurcu,Çepnî,Hemşînî,Tahtacı,Abnaz,Avşar,Maraz,Zaza, êAbdal,Becîrmenî,Mîhalmî,Suryanî,Pontoslû,Daxistanî,Kûmik,Karapapak,Nogg,Terekeme,Karay,Poşa…Û hin gelek din…Te zanîn ku tev jivirin.Tevlê axen kevnar bûye hezar rengê ebruyî…

Stranen wekhev hatine gotin,ji ezmanen cuda cuda.Beramber evîn hatine nivîsandin.Lê hatine dayîn Turkmen,Koçer,Yûrik.Lawik misilman;le bele keçik Yezîdî bûye.Hatîye nexş kirin li nîgarin merş; an pevgihan an jî mirin… Me bihev dane şikandin bi milyon caran.Em bûne xedar jî,mezlum jî.Em bûna e hatin,û ê çûyînê jî .Em bûne e mayî,û e veşartî jî….Bûne cîran û bûne xwîndar jî.Me hez jî kir,nefret jî kir.Em xwedî derketin û gewirandin.Em tevlehev bûn û me cîhegirtin kir.Em ketin qirenen wekhev jî, le me şûr ji hejand ji hevdû re.Çi neditiye vê axe? E ku Elî dişkîne dîqtator,Împarator,sultan,begen ku dijmine welatê xwe,seri je dikin ji mirov en xwe…U nedî vî axe ? Xirîstîyan,Kızılbaş û bi yahud î we re bûn deh hezar bivir, û ketin bişi ya dijmin.Qey nedît ?…

Tişte herî dijvar dikin hemû bengû,bêrî ü ajoya”bi teve her tiştî jî jîyan kirin”tekbirin,cangorîya gelan û peşeroje? Ji hevdûra weke dijmin jîyandîn,di cîhane de,tişta herî hesane ye.Dema ku em ji bo ve erdnîgarîyê dipeyivin,di cihane de sekna wek dijmin ji mirov dibîne ciqas hesane ye.Ji dijminahi û ji înt e re,sepandinen bê sinor ten dîtin ji bo dûrmayîn ü neaxaftin e mirov dikare gellek sedema biafirîne ji dîroke.”Me di axa me de tune kirin!” “Îxanet kirin!” “Me bi hevdû re şer kir;li bele me firotin!” “Bawerîya me şikandin!” “Bi dijmin re bûn yek!” “ji dewlet e piştgirî sandin” “baweriye me şikandin!” ” gunde me şewitandin!” “ji ala me re ne rêz;û ne ji hezkirinen wan heye!” “ezman ê me,nasname ya me,çand a me,wate,nehiştin bibin “em!””…

Gelo e ku di rastîya xwe de dijmine gel e; anjî ji bona berjewendîyen xwe tişte ku hene tûne bikin û vala bikin “va ya rastîya ku eme bawer bikin!” Wan axa û beg en ?Ji şer re er e!…Le bele ev şer,li dijî ke û li dijî çibe ?An jî her wekî ku wan axa û began dixwazin ev şer ji me hewdûran berdevan be, da ku alîyek hinda bike û dev jê berde?An jî şer bi hevparî li dijî kel ên ku axa u began jî reş,ji mirine û ji xwîna miroven bê kes avakirî be?Bersiva ve pirse hêsane ye newlo?Eger eşkere be bersiva pirse,nanê wi,dad a wî,rizgar bûna wi,azadîya wi û ji bo hemû mirovên ku hevgîrtina mirovan xewn dike. We deme, ji bo ku birînen erdnîgarîya pîr û westiyayi ben pêçendin pêwiste em çekên xweyen ji hêvî û ji ronahîye hembêz bikin.Belkî wê demê,roj bi rastî ji rojhilat bilind bibe û bêrîkirina ku axa me bi hezeran sala ye le bende ye ji dilopen zerin şerbeta xwe bi qurtîne û ji vî şerbeta wekhev,bi axa xwe ya ku wek wî bextreş re cûda parve bike….

Çev: Sefa Aydın

 

Süryanîce:

͖suryanice_makale

 

Fransızca:

Appel pour la Terre

Ici l’Anatolie et la Mésopotamie…Un peu des  Balkans, un peu de  ?…Certains sont nés ici et se  sont mélangé dans l’eau de peuple. Certains s’y sont installés à la recherche d’un lieu mieux à vivre. Et quelques-uns  ont été exilés de leur terre que le cruel leur a forcé de quitter, nous étions le long et seul chariot de la migration a la route d’exile qui était plein de la mort et l’élégie. Cependant, l’histoire de peuple de cette terre n’est pas détachée des larmes.

 Le sang, la fièvre, les maladies, longues longues tragédies et les massacres…l’abondance et la famine…La guerre et la paix…Apres la fraternité bras-dessus, bras dessous…La lutte au prix de la terre et  de la tête…Apres la science, l’art, la philosophie et la littérature…Apres une ignorance qui s’est organisée infiniment…Les jours de révolte coude a coude contre les châteaux des tyrans…Et après le silence long et fatigué…Tout est bien connu et d’ici…Tout est commémoré avec les noms des peuples d’ici et de cette terre.

Dit ;halay(la danse folklorique qui appartient a la région de l’Anatolie d’est), horon(la danse folklorique qui  appartient a la région de l’Anatolie du nord) ,bar(la danse  folklorique qui appartient a la region de l’Anatolie du nord-est), zeybek(la danse folklorique qui appartient a la région de l’Anatolie d’ouest), gowend (la danse folklorique qui appartient a la région de l’Anatolie du sud-est). Aşık(le poete turc), dengbej(le poete kurde).Dit ; Fatma, Alex, Suşana, Ali, İzak, Denef…Dit ; Jésus-Christ, Moïse, Mahomet…La Bible, La Torah, Le Coran, Le Zoroastre, le païen, le Yazidi, le Sabi…l’Alevi, l’Orthodoxe,le Nestori,les Ashkenazes, les Al-Chafiis, les Catholiques,les Hanafis…Plus dit, Diogene de Sinope, Mevlana, Ehmedê Xanî, Asik Civani, Helimichi Xasani…Et dit malgre le connu; les Armeniens, les Turcs, les Rum, les Kurdes, les Chaldeens, les Lazes, les Albanais, les Juifs, les Cerkes, les Tartares, les  Tchétchènes, les Levantines, les Azéris, les Pomaques, les Moloques, les Bosniaques, les Tsiganes, les Turkmènes, les Géorgiens, les Chepnis, les Hémichis, les  Tahtacilar, Les Abkhazes, Les Afshars, les Manavlar, les Zazas,les Abdals, les Becirmanis, les Mihalmis, les Assyriens, les Pontiques, les peuple du Daguestan, les Koumyks, les Qarapapaques, les Nogais, les Terekemes, les Karaims, les peuple lom…Et bien plus encore..On le sait bien qu’ils sont tous d’ici. Un millier couleur de la marbrure s’est mélangé aux terres anciennes. On a chanté les mêmes chansons de langues différentes. On a écrit des amours mutuels. Les Turkmènes se sont installés, les nomades  ont émigrés. Le garçon est musulman mais la fille est yazide. On a brodé l’amour au motif de kilim: vivre ensemble ou la mort.

Ils nous ont fait tuer l’un l’autre un mille fois. Nous sommes devenus a la fois l’oppresseur et l’opprimé. Nous sommes devenus  a la fois le venant et le partant; le restant et le cachant. Nous sommes devenus a la fois les voisins et  des ennemis enragés. Nous avons aimé et hâté en même temps. Nous avons possédé et nous avons rejeté les autres. Nous nous sommes mélangés et nous sommes isolés. Nous avons combattu de même coté en même temps nous avons combattu contre l’un l’autre. Qu’est-ce que n’a pas vu et senti cette terre? L’espoir  ou le désire de disparaitre?  Se sacrifier ou tourner le dos? La rancune ou l’amour? La richesse ou la misère? Qu’est-ce qu’il n’a pas vu? Les despotes, les nobles qui sont indifférents aux leur peuple et leur terre, les sultans, les empereurs, les dictateurs…Et est-ce que cette terre ne les a pas vu?… Avec un Qizilbash, un Chrétien et un Juif  “ensemble étant une hache qui a pénétré dans la foret d’ennemi”…Est-ce que cette terre ne l’a pas vu? Et ceux qui faisant la plus difficile, malgré tout leurs passions, leurs enthousiasmes et leurs désire de vivre, se sacrifient pour  l’avenir de son peuple?

Vivre étant des ennemis est la plus facile a faire dans le monde. Quand nous parlons de cette région, on peut dire même qu’il est plus facile a faire selon les intérêts de tous les autres pays. On peut trouver des excuses et des prétextes pour la haine et l’hostilité. Ainsi qu’il est possible de donner multiple d’exemples dans l’histoire pour ne pas parler et s’entendre bien. “Ils nous ont fait quitter notre pays!”, “Nous avons combattu ensemble contre l’ennemi mais  ils nous ont trahit!”,“Ils ont méprisé notre religion et nous ont isolé!”, ils ont allié avec l’ennemi!”, “ils ont brulé nos villages avec le soutien du gouvernement!”, “Ils ne respectent pas notre drapeau!”, “Ils ont interdit  de parler notre langue, de vivre notre culture, en bref ils ont nié notre existence!” …

Mais est-ce que ce sont  les peuples qui sont vraiment des ennemis  ou les bourgeois et les maitres qui peuvent vendre tous juste pour leurs intérêts, qui forcent les autres a accepter “la fausse réalité “, en couvrant la vérité? Oui pour  la guerre!… Mais cette guerre doit être faite contre qui et pour quelle raison? Est-ce que cette guerre doit continuer contre nous mêmes comme les maitres et les bourgeois  exactement le désirent? Jusqu’a ce qu’un part  se décourage ou mourir? Ou la guerre doit être faite contre les forteresses que les maitres et les bourgeoises ont construit des sangs des pauvres et des morts injustes? Est-ce qu’il n’est pas facile la réponse de la question? Comme il est visible, la réponse de cette question est  facile a répondre pour tous qui rêvent la justice, la libération et l’unité des peuples. Alors pour guérir la cicatrice de cette terre vielle et fatiguée, nous devons  tenir ensemble les armes de l’espoir  et de l’avenir lumineux.  La, le soleil va peut-être se lever de l’est et notre terre va boire le sorbet de la paix qui l’a été manqué longtemps et va le partager les autres terres qui  a le même destin.

Çev.: Neslihan Akyol

 

Gürcüce:

აქაურობა ანატოლია და მესოპოტამიააცოტა ბალკანები, ცოტა კავკასია, და ცოტაც შუა აზია… ზოგნი, აქ დავიბადეთ და შევერიეთ ხალხთა მდინარეში .ზოგმა, უფრო კარგი ადგილის ძიების დროს ,აქაურობა საკუთარ სამშობლოდ ვაქციეთ … ზოგნი კი მოვწყდით და განვიდევნეთ დაუნდობლებმა წაგვართვეს სამშობლო სიკვდილით და დატირებით სავსე გზებზე მარტოსული გადახვეწილი ხალხის ნაწილი ვიყავით

სისხლი ცეცხლი დაავადებები დიდი ტრაგედიები და მასობრივი გადატრიალება ომი და მშვიდობა შემდგომ თავდადებული მეგობრობა მიწისა და თავის ქალის ფასად ჩხუბი შემდეგ მეცნიერება ხელოვნება ფილოსოფია და ლიტერატურა შემდგომ დაუსრულებელი და ორგანიზებული ჩამორჩენილობა გაუნათლებლობა მხარ და მხარ დაუნდობელი მტრის დარბაზებში მათ წინააღმდეგ ამხედრების დღეები შემდგომ კი უსასრულო სიჩუმე ყველანი აქაური და ნაცნობი ყველანი ხსენებული იქნება ამ მიწის და აქაური ხალხის სახელით

ჩამოთვალე ჰალაი ხორუმი ბარი ზეიბეკი გოვენდი აშუკი და დენგბეჟი ჩამოთვალე ფატიმა ალექსი შუშანა ალი იზაკი დენეფი ჩამოთვალე იესო მოსე მუხამმედი ბიბლია თევრათი ყურანი ავესტა და მუსჰაფ -ა რეში ჩამოთვალე მაჰმადიანი ქრისტიანი მუსევი ზერდუშტი პაგანი კერპთაყვანისმცემელი იეზიტი საბიი ალევები მართმადიდებელი ნასტური აშქენაზი შაფიი კათოლიკე კიდევ ჩამოთვალე დიოგენე მევლანა ეჰმედე ხანი შეყვარებული ჯივანი ხასან ჰელიმიში და ჩამოთვალე სომეხი თურქი რომაელი ქურთი ქალდეველი ლაზი ალბანელი ებრაელი ჩერქეზი თათარი ჩეჩენი აზერბაიჯანელი პომაკი მოლოკანი ბოსნიელი ციგანი თურქმენი ქართველი ჩეფნი ჰემშინი მედურგლე აფხაზი ავშარი მანავი ზაზა აბდალი ბეჯირმანი მიჰალმი სურიანელი პონტოელი დაღესტანელი კუმიკი ნოგაი თერექემე ქარაი ფოშა და კიდევ მრავალი ცნობილია რომ ყველანი აქედანაა და შერეულა უძველეს მიწაში ათასფერი ებრუს მსგავსად სხვადასხვა ენაზე იგივე სიმღერები უმღერიათ ურთიერთის სიყვარულზე ბევრი რამ დაუწერიათ

თურქმენი დაბინავდა იორუქი კი გადასახლდა ვაჟი მაჰმადიანია მაგრამ გოგო იეზიტი

მოუქარგავთ ხალიჩაზე ხან სიკვდილი ხან კიდევ

ერთმანეთს გავუნაწყენდით რამდენჯერ დაუნდობლებიც ვიყავით და დამნდობებიც მომსვლელებიც ვიყავით და წამსვლელებიც დამრჩენებიც ვიყავით და მალულებიც

მეზობლებიც გავხდით ასევე მოსისხლე მტრებიც შევიყვარეთ და შევიძულეთ მივისაკუთრეთ და განვდევნეთ შევერიეთ და ერთად ვიბრძოლეთ კიდეც მაგრამ ერთმანეთს ხმალიც დავუშინეთ რა არ უნახავს და რა არ უგრძვნია ამ მიწას იმედი თუ სრულიად გაქრობისა და წასვლის სურვილი მსხვერპლად ქცევა თუ ზურგშექცევა ბოროტება თუ სიყვარული სიმდიდრე თუ სიღარიბე რა არ უნახავს ამ მიწას თავის მოკვეთაზე წამსვლელი და საკუთარი ხალხისგან შორს მდგომი სამშობლოს მოღალატე ბეგები სულთნები იმპერატორები და დიქტატორები და ნუთუ არ უნახავს ამ მიწას ყიზილბაში ქრისტიანი და ებრაელი რომლებიც მტრის ბუნაგში შეიპარნენ ამ მიწამ ისეთი ხალხი ნახა რომლებმაც მრავალი სირთულის და მიუხედავად მისწრაფებები და მონატრება მეორე პლანზე გადადეს და სიკვდილის ფასად თავი ხალხს და ხვალინდელ დღეს შესწირეს

ერთმანეთის მიმართ მტრული განწყობა მთელ მსოფლიოში ყველაზე იოლი რაღაცაა

მაგრამ როცა ამ გეოგრაფიულ მონაკვეთზე ვსაუბრობთ შეიძლება ითქვას რომ მთელი მსოფლიოს მიხედვით მტრულად დგომა უფრო იოლია ისტორიიდან მტრობისა და სიძულვილის უთვალავი დასაყრდენი შეიძლება მოვიპოვოთ და აგრეთვე შორს დგომისა და საუბრის შეწყვეტის თაობაზეც მრავალი მიზეზი იყოს ცნობილი

ჩვენ საკუთარ მიწაზე გაგვაცამტვერეს ზურგში დანა ჩაგვცხეს მხარდამხარ ვიბრძოლეთ მაგრამ გაგვყიდეს ჩვენი რწმენა არაფლად აგდეს და გული გვატკინეს ჩვენს მტრებთან ითანამშრომლეს სახელმწიფოს მხარდაჭერით სოფლები დაგვიწვეს ჩვენი დროშის მიმართ არც სიყვარული გააჩნდათ და არც პატივს სცემდნენ ჩვენი ენა ეროვნება კულტურა არ შეგვინარჩუნეს და საკუთარ მეობაზე უარი გვათქმევინეს

მაგრამ ამის საფუძველი რა იყო მტრულად განწყობილი ხალხი თუ აღები ან ბეგები რომლებიც საკუთარი ინტერესების გამო ყველაფრის გაყიდვაზე უკვე არსებულის მოსპობაზე მის გაცარიელებაზე იღებდნენ ხელს თუ ის რომ ეს იყო სიმართლე რასაც ჩაგვჩიჩინებდნენ და რისიც გვჯეროდა

ომს დიახ მაგრამ ეს ომი ვისთვის და რის წინააღმდეგ უნდა ყოფილიყო თუ იმ აღების და ბეგების სურვილისამებრ ურთიერთის წინააღმდეგ უნდა გაგრძელდეს მანამ სანამ ერთი მხარე ფარხმალს არ დაყრის და განადგურებამდე იბძოლებს თუ ომი აღებისა და ბეგების სიბნელისგან სიკვდილისგან და საწყალი დაღუპული ხალხის დაღვრილი სისხლისგან აშენებული ციხესიმაგრეების წინააღმდეგ ერთობლივად უნდა წარიმართოს

შეკითხვის პასუხი საკმაოდ იოლია არა აქედან გამომდინარე პასუხი გულისხმობს კანონიერებას გადარჩენას დამოუკიდებლობას მაშინ ამ მოხუცი და დამწუხრებული

კუთხის იარები ყველამ ერთად რომ მოვაშუშოთ და სამშობლოში დაბრუნების იმედის ნაპერწკალი რომ გავუღვივოთ საჭიროა ერთობლივად მხარზე იარაღი გადავიკიდოთ და იქნებ მაშინ მზე მართლაც აღმოსავლეთიდან ამოანათებს და ჩვენს მიერ დატოვებულ მონატრებულ მიწებზე კსლავ დაბრუნებას ვიზეიმებთ და ტკბილ შარბათს სულმოუთქმელად დავლევთ ასევე მსგავს მდგომარეობაში მყოფ ბედუკუღმართ სხვა მრავალ კუთხეს ჩვენს მიერ დალეულ ტკბილ შარბათსაც გავუზიარებთ

Çev.: Nino Horoşvili

 

Hemişince: 

Xoği Hama Sendevuş

As dağes Anatoliya u Mezopotamya a. Kiç me Balkanner, kiç me Kafkasya, kiç me al Meçki Asya…Kani
meges hosa dzenvadz u xarevadzig joğovurtneri kedin. Kani meges “al soy dağ” mankale dun
pernadzunik as dağes. Kani meges kaşvetsag, zalimnun apvenus aradz maridunerus, mernuş u kovuş
like surgyun campanun ergen u anmart gyoçi katarnernaki. Zate as dağis marterun zatnu megin tarixe
arants ardesuk ça.

Ağun, giyag, hivandutunner, ergen ergen trajedyaner u çartunner…unutun u çunutun…griv u
pax…hedev kork a kork ağparutunner… Xoğ u kelox i hama gağvaner… Hedev kidutun, zenaat, felsefe
u kiraganutun… Hedev emmen dağ liktsutsadz u miyatsvadz meg çkidanutun… us a us temelluşi orer
xettarnun sareynerun…Hedev ergen u tatradz antsenutunner…Emmen nal cançvun u as
dağtsi…emmenin vaan xosvi gu as xoğerus u as dağtsi marterun anunnerov.

Hamra; halay, xoron, bar, zeybek, gowend. Aşiğ u dengbej. Hamra; Fatma, Alex, Şuşan, Ali, İzak,
Denef …Hamra; Hisus, Movses, Mommed…Astvadzaşunç, Tevrad, Guran, Avesta u Musaf-a
Reş…Hamra; Musliman, Xristiyan, Musevi, Zerduşt, Pagan, Putperest, Yezidi, Sabii…Alevi, Ortadoks,
Nasturi, Aşkenazi, Şafi, Katolik,Hanefi…Al hamra; Diyojen, Mevlânâ, Ehmêdê Xanî, Aşık Civani,
Helimişi Xasani … U hamra kidanuşin innadina; Hay, Turk, Hun, Kurd, Keldani, Con, Alban, Hrakan,
Çarkas, Tatar, Çeçen, Levanten, Azeri, Pomak, Malokan, Boşnax, Lom, Turkmen, Gurci, Çepni,
Hamşentsi, Daxtaci, Abxaz, Avşar, Manav, Zaza, Abdal, Becirmani, Mihalmi, Asori, Pontostsi,
Dağistantsi, Kumik, Garapapax, Nogay, Terekeme, Karay, Poşa, al a şader… Kidevi ta as dağnanin
emmenna. Xarevadza hin xoğerun ebruyin hazarumeg kuyn e. Nuyn xağer astevadza, uruş uruş
lizunerun. Tema tem seruşner kervadza. Nestadza Turkmene, gyoçmişenoğ Yoruğe. Dağan Musliman;
ağçige Yezidier. Kordzevadza kilimin vaan; megelluş e ça na mernuş e.

Çarteldevadzunin meg mezi miliyon danum. Zalimal ağadzik mazlum al. Egoğnal ağadzik, ertoğnal.
Ginoğnal ağadzik, barvoğnal. Tergits al ağak, ağunot tenag duşman al. Siretsak u nefret aak. Dir ellak
u tertsutsak. Xarevetsak u tecrit aak. Medak nuyn grive; ama meg mezi al tur tapetsak. İnç desedzuni
u inç hissetmiş ağadz çuni as xoğeres? Umude ta; ça na gorsevuş u ertuş uzuşe ta? Adanmiş elluşe ta;
lerte tarnuşe ta? Kine ta; ça na ser e ta? Unanutune ta; çunanutune ta? İnçer desav oç as xoğes? İnçu
kidim yes kidim asoğ, uyne joğovurtan heru, uyne yurdin duşman beyner, sultanner, imparatorner,
diktatorner…Desav oç ta as xoğes? Kizilbaş e, Xristiyan e u Yahuditsov “dasehazar gatsin ellelov
duşmani tsağudniyus mednoğner” e? Desav oç ta? Emmenu tejar e enelov, pernevuş, garadnuş u “inç
u elli abruş” uzuşe ağtelov, uynman joğovurti u hekutsi hama antsnoğnerun.

Yuur megin duşman ellelov abruşe as aşxaris emmenu tetev pan na. As coğrafyayis vaan ta xosik gu,
duşman elluşe aşxaris uruş dağnuke putenes na al teteva asel garik. Duşmanutun u nefret enuşi hama
çhamrevel pan kednevi gu, heru gunguşi u xosuş çelluşi hama çhamrevel pan kednevi gu tarixan.
“Mezi mer xoğin çartetsin!”, “hedetvenus tevin!”, “usaus griv aak, dzağetsin mezi!”, “avduşniyes
bidzig desan u çartetsin mezi!”, “duşmanov miutun ayin!”, “dovlete hedetniye arin u kağiyes
koletsin!”, “mer troşakin inç ser unin; inç al saygi unin!”, “mer lizun, mer vovutun e, mer kultur e,
yani “mek” elluşe yasağ ayin!”….

Şidag e duşman elloğe joğovurtnernin ta; ça na uyne hama emmenşen dzağe garnoğ, inçu gona meçe
turs hanelov u anu pan ça asoğ, incik çelloğin al “aha avduşi şidage!” deyi arçetvenis tenoğ ağaner,
beynernin ta? Grivin ha!…u vor grivin, um u inçi tem elloğa as grives? An ağanerun u beynerun
uzadzin bes mek mezi tem ellelov ta keşoğa as grives, meg semte inçuk ağtevi u gorsevi? Ça na grive
ağanerun u beynerun sevan, mernuşan u anderi ağunan şinvadz kalenerun tem elloğa ta hedra?
Hartsumin cevabe garca al? Pats al ta a hartsumin cevabe hatse, adalete, xalesuşe, azadutune u
marterun miutune uzoğ emmen hokets hama; en tame as şad daregan u tatradz coğrafyayis xotsiye
hedra lavtsenuşi hama umudan u lusan şinvadz livorniyes hedra usuşniyes bidi. En tame arakage
şidag arevelkan partsena gu u xoğeres hazar darvan şad garad vartervadz medz tamnetskin altunan
şarbate gulguda u nuyn şarbatan anu bes cagadakir e sev inçu xoğ go anots al guda.

 

Çev.: Mahir Özkan

 

Zazaca:

 

SERBA ÊRD VENG DAME
Îta Anadolu û Mezopotamyayî ya.Tene Balkan,tene Kafkasya tene kî mabena Asîya ya.Ma taye îta de maya x ora ameyme dînya û kewtîme çemî şaran.Ma taye kî ‘’peye cayê rind’’ de ameyme ‘’ îtya xo re ware guretîme.Ma tayîne îtara cira kerd û ma îtara est,Zalimi kî destê ma ra guretê û welate xo ra,raya xerîbîye derg bî û têde merdene û şivan estbî,ma qatarî goça bêkesîye bîme a raya de.Tarîxî na şaran de bindestîya hesîrî de nêbîye.
Gon,adir,nêweşiye,trajediye derg û derg û qirkerdene.Estîye û çînbîyayîye.Şer û haştîye.Dima kî branîna şaran.Pêrodayîs û seweta êrd û sare.Dima zonayîş,huner,felsefe û edebîyate.Dima kî nêzonayîş û bêser û bêbinîye de kom bîya.Zalîmekî qesre de rî ma pîya poşt da yewbîn re û na qewet ra serwedard.Ma pêrû hemwelatî yewbîn ra bîme.Ma ra ver kî kam şî ma na êrd de ard xo vîr û nameyê înan domonê ma re mend.
Bimore; halay,xoron,bar,zeybek,gowend. Xozan û dengbej. Bimore; Fatmaye,Alexî,Şuşanaye,Elîyî,Îzakî,Denefî… Bimore; Îsayî,Musayî,Mehemmedî…Încîl,Tewrat,Quran,Awesta û Mîshaf-a Reş…Bimore; Mîslîmanî,Xirîstîyanî,Musevîyî,Zereştî,Paganî,Putperestî,Ezîdîyî,Sabiîyî…Elevî,Ortodoks,Nasturî,Aşkenazî,Şafiî,Katolik,Hanefî…Bimorî; Dîyojen ,Mevlana,Ehmedê Xanî,Xozan Cîwanî,XelîmîşîXasanî,…

Û Bimore biînat;Hermenî,Tirk,Rom,Kurdî,Keldanî,Laz,Arnavut,Yahudî,Çerkes,Tatar,Çeçen,Levanten,Azerî,Pomak,Molokan,Boşnak,Çîngene,Tirkmen,Gûrcû,Çepnî,Hemşinî,Tahtaci,Abhaz,Awşar,Manav,Abdal,Becîrmanî,Mihalmî,Sûryanî,Pontoslu,Daxistanli,Kumik,Karapapak,Nogay,Terekeme,Karay,Poşa… Ma zanemi îtarayî pêrû.Pêrû na êrdî qedîm de zê ebruyî kewtî zerê yewbîn.Cîya cîya zone de yew lawîkê vatîme.Sewda x oma da yewbin re û m ana sewda xo nuştîme.Tirkmen amo nîşto,Koçberî Yoruk o.Lazek misleman o;la keynekê Êzîdî.Pêrû motifî cajîmî de caye xo guret; ya reseyenê ya kî merdene.
Hezar rey ma yewbîn kîştîme.zalim kî bîme,heşîrî kî bîme.Ma ameyme û şîyeme.Ma mendîme û dênîwe.Cîran kî bîme,dîsmenî hezar seren kî bîme.Has kerdîme û qarayme.wayîr vejîyayîme û kerdîme dûr.Pêskari ci bîme û xora fîştme dûr.Ma yewbîn dekewtîme cenge yewbîn,la ma vere yewbîn de şîmşer kî guret destê xo.Kîn ya kî esq?Bîyayene ya kî feqirîye?Çi ne dî kîna êrd?Şare xo ra dûr û mîrê kî êrdê xo ra dişmenî,siltanî,împaratorî,dîktatorî…Û na êrd nê dî?Sersûrî,Xirîstîyanî û Yahudîyî,’’bî des hezar zenge kewt darîstana dismenî’’. Înan ney nêdî? Ma na çetînîye kerdîme,begînîyî,hesretîyî,û ‘’çi kî bî nî pêrûne guretîme vere xo û bîyayîşe xo re berdewam kerdîme.Vatîme,ê kî xo şarê xo re kerd qirvan?
Ma yewbînî re bîme dismen,na dîna ser de na karê de rehetê bîye.Qese kerdeyena na êrdî re,dîşmentîye ma kî mat ede bîme ma misnay dîna re,na rewşê ma re rehet ameyene.Serba dismenîye û nefretê ma hezar tene çî bî, dûr mendenîye re û qesey nêkerdene re hezar tene sevev bî tarîxa na êrd de.’’Înan welatê ma de ma qir kerd!’’, ‘’peyra nayîbe ma ra!’’, ‘’ma poşt da yewbîn kewtîme ceng,la înan ma xapit!’’ , ‘’dismen ra kewt tê kuwete!’’, ‘’dewlete ra poşt guret dewene ma vesnay!’’, ‘’zone ma,bîyayenê ma,kulturê ma nêwaşt,ma bîyayenê ma rê kerd xedexî!’’
Zerê raştîye de şare kî yewbîn re bîyê dişmen,ya kî qulê kê seweta xo her çî rosenê,zerê her çî kenê tal,çîye çînbîyayene sima re ji raştîye kenê vere sima,na axayî,mîrê ra? Ceng rê heya! La ma na ceng ça û seweta çinayî kême? Wastena ê axayî û mîrê ra û ma na ceng yewbîn ra keme, heta kê hete ju ca verda ya kî bî vînd?Ya kî na ceng kêlaye kî na axayî û mîrêy ebi şa ra û mêrdîs ra û gonya neçar û ra virastê , riznayîsê înan ser têquwete de bo? Cevabe pers reheto henima?Persa sima kî eskerawa,cevave xo kî reheta,qule kî seweta nan, heqiye,xelêşiyayêne û şarane kî dest dê yewbîn.Û waxt seweta na êrdî kokim û bêzar bêrîme pêser,dirbêta na welat bi pêsîme, umud û roştîye ra pêrû pîya çekûne xo poşt kerîme. Êrdî ma hezar serrî yo xelêşîyayene re hesrête menda û Na waxt xora raşt kî tîj veroj ra bena berz û êrdî ma sarvatê xelêşiyayene simeno. Na sarvat êrdî kê je xo talîyê xo şa wo înan ra barê keno.
Çev. : Lorin Demirel
Lazca:

Let’a Şeni Gamayoxu

Haminepe Anadoli do Mezopotamya ren … Am3’ik’a Balk’anepe, am3’ik’a K’avk’azia do am3’ik’a ti Oşk’endani Asia ren ham svani … Baz’i-k hak dorineri vorert do k’at’eri vorert xalk’epeşi abjas …“Daha k’ai/vorsi a sotxa” ogorute bz’irit do dobadona domayes baz’işk’uni şeni haminepe. Baz’işk’uni ti vorert deburcali xepete let’a-mt’eri , e do doviyit dort’u ğura do bgarate xeneri surgyuni gzalepes gumz’e do umiteli ncoçi xempape. Do hakonuri aina millet’işi ist’orias m3’ik’a var uğunan çilambi.

Di3xiri,daçxuri,z’abunobape,gumz’e do gumz’e t’ragediape do jenosit’epe … Xampanoba do mşk’orini … Ok’iki’idinu (cengi) do mo3’uvinu… Uk’ai cumaloba/danobape ayni dixas … Let’a do ti şeni ok’oilerape …Uk’ai nosoba,sanat’i,pelsepe do mç’araloba … Uk’ai didi do organize a ağnosoba …Mxuci mxucis meçameri ti-ez’dala ndğalepe ğedarepeşi cixapes… Uk’ai gumz’e do nç’ineri misanobape … İri çinoberi do hakoneri … Mteli ilişinen ham let’apeşi do hakonuri k’oçepeşi yoxote.

K’ore3xi; xalayi,xoroni,bari,zeybeği,gowend(i).Aşuği do dêngbêj(i).K’ore3xi; Fatma,Aleks,Şuşana,Ali,İzak,Denef … K’ore3xi; Xrist’e,Musa,Muxamedi… İncili (xelebaşt’k’vama),Tevrat’i,K’urani,Avesta do Mushaf-a Reş(i)…K’ore3xi;Muslimani,Xrist’iani,Yaxudi,Zerduşt’i,Pagani,3’armart’i,Yezidi,Sabi…Alipeşi,Ortodoksi,Nasturi,Aşkenazi,Şafii,K’atoliği,Xanefi…Xolo k’ore3xi; Diyojeni,Mevlana,Ehmedê Xanî,Aşık Civani,Helimişi Xasani…Do k’ore3xi inat’ite; Sumexi,Turki,Rumi,Kyurdi,Keldani,Lazi,Arnavut’i,Yaxudi,Ç’erk’ezi,Tatari,Çeçeni,Levanteni,Azeri,Pomaği,Malakani,Boşnaği,Ç’ingane,Turkmeni,Kortu,Ç’ep’ni,Xemşilli (Sumexi),T’axt’aci,Ap’xazi,Afşari,Manavi,Zaza,Abdali,Becirmani,Mixalmi,Asuryani,Xorumi,Dağist’anuri,K’umuği,K’arap’ap’axi,Nogayi,Terekeme,Karayi,Poşa…Do mak’ore3xeran daha ti…Komişk’unan hakonuri oran iri-xolo.Ham mcveşi let’apes nt’aleri ren ir’ perepe “ebru”şi.Ar t’rağoda vit’rağodit/vibirit ç’k’vadoç’k’va nenapete.Oropape k’art’ik’art’is nç’areri.Noğari/op’ut’ari Turkmeni, macoçe Yoruği. Biç’i Muslimani, mara Yezidi’rt’u bozo.Şumeri kyilimi motivepes ok’ok’oru vana ğura.

Milioni fara k’art’ik’art’i elemoşk’idapes. Ğedari ti viyit,zeri ti.Molvaperi ti viyit,olvaperi ti. Dosk’uderi ti viyit,mpuleri ti.Manz’agere ti viyit, didi duşmani ti. Maoropes do ik’raxi mayes.Mance viyit do vomt’init.Ok’ovunt’alit do xvala mevaşk’vit. Ayni k’abğas ti vok’iyilit; mara k’art’ik’art’is ti mevaft’ilit. Mu va az’iru ham let’apes. Meşvenu i; vana meğura ogoru i?Ti meçamu i; k’ap’ula golaktalu i? Xuçe i; vana oropa i? Xampanoba i; fuk’araluği i? Mu va az’iru ki ham let’as? K’oçepemuşis mendra do dobadonamuşişe duşmani, ğedari do maqvilari/meşiru ağape,sult’anepe,mapape,t’ik’t’arope…Do va az’iru i ham let’as?.. K’iz’ilbaşi,Xrist’iani do Yaxudite “vit şilya arguni st’eri duşmani mt’as amolverepe” ? Va az’iru i ?.. K’oçi şeni enni çetini duyla na ren, mteli k’omandera/gonç’elobapeşen, şaxsi ezmocepeşen do “mu na-iyas na iyas psk’udat” reaksyonişen moşletinu/moçuletinu na-abeceres, xalk’i do oç’ume şeni tisya palik’arepe?

K’art’ik’art’is duşmanobate osk’edinu, mtel’ kianas enni k’olai mutxa’n. Ham coğrafya şeni visinapat na ti duşmanoba hak o mtel’ kianaşi dobadonapeşen daha ti k’olai ren. Duşmanobas do ik’raxis şilya do şilya sebep’i maz’ireran, mendranobas do kyusluğis ti. “Şk’u,şk’uni let’apes domiçodines!”,”k’ap’ul’endo ek’omi3’ames!”,”mxuci mxucis meçameri cengi dop’it; mara uk’ai gamamiçames!”,”ocareşk’uni xakyiri z’ires do moğurines!”,”duşmanite aroğarda ort’es!”,”devlet’işi xe meçamute, op’ut’epeşk’uni kek’un3’es!”,”bandaraşk’uni va aoroperan do va işinaman!”,”nenaşk’uni,minobaşk’uni,xaçk’aşk’uni , şk’uneburi osk’edinu domiyasağ’es!..”

Mara m3xade demi3’vit, duşmani na-renanpe xalk’epe renan i; vana muşeburi xeleba şeni iri tevuli na-axenen,na-ren mutxape şeni “va ren” na-oz’it’imuşen oncğore na var ayenan,”hamus iceratere!” na-mi3’omeran ağape do p’at’onepe i? Ok’iki’dinus “ho” vu3’omert!.. Mara ham ok’ik’idinu mi do muşi moles iyasere? Him ağapes do p’atonepes xaz’i na-ayenan st’eri k’art’ik’art’is mevaft’ilatere i, a k’ale gejgineri do meğureri diyaşa?Vana ok’ik’idinu, ağa do p’at’onepeşi, ğuraşen do fuk’ara-di3xirişen k’ideri cixape meoxu şeni beraberi i p’at’ere i? K’it’xaşi cuğap’i k’olai va ren i? Ecere belli ren na cuğap’i, cari,adalet’i,moşletinoba,oxoşk’va do k’oçinobaşi artoba na-gorums iri k’oçi şeni.Hindos ham dida/badi do nç’ineri dixa cektinu şeni meşvenu do kyonaşen/tenaşen xeneri dok’anepeşk’uni arağorda mxucis ep’ç’op’at.Do beki ti hindos, mjora-k, eseden yulvaşen kext’asere do let’aşk’unis şilya do şilya 3’anapeşen-doni na-ak’omanden, xvameri jginapaşi okro mxişilepeşen ğvinimuşişen iz’ğaşa aşvasere do ayni ğvinişen muşi st’eri bedi-goç’veri dido let’ape-şk’ala apayasere.

İsmail Güney Yılmaz

 

İngilizce:

Call for the Land

This is Anatolia and Mesopotamia. Something of Balkans, of Caucasus, and of Middle Asia… Some of us were born here and merged into the river of peoples. Some of us settled in here following a search for “a better place”. And some of us, having been eradicated from our motherlands plundered by the cruel, were long and lonely migration caravans on the ways of exile that were full of death and requiem. Yet, tears of the people of these lands are never estranged from their history.
Blood, fever, diseases, long tragedies and massacres… Abundance and hunger… War and peace… Followed by fellowships in each other’s arm… Fight for land and head… Science, arts, philosophy and literature afterwards… Limitless and organized ignorance thereafter… Uprising days shoulder to shoulder to the castles of the cruel… Long and tired silences… All familiar and belong to this place… All are remembered with the names of these lands and the people of here.
Count, halay, horon, bar, zeybek, gowend. Ashik and Dengbêj… Count, Fatma, Alex, Şuşana, Ali, Izak, Denef… Count, Jesus, Moses, Mohammed… Bible, Torah, Koran, Avesta and Yazidi Black Book.. Count, Muslin, Christian, Jewish, Zoroastrian, Pagan, Idolator, Yazidi, Sabian.. Alevi, Orthodox, Nestorian, Ashkenazi, Shafii, Catholic, Hanafi… Count more, Diogene, Mevlana, Ehmede Xani, Ashik Civani, Helimishi Hasani… And count just to spite of certainty, Armenian, Turk, Rum, Kurd, Chaldean, Laz, Albanian, Jewish, Cherkes, Tatar, Chechen, Levantin, Azeri, Pomak, Molokan, Bosnian, Gypsy, Turkman, Georgian, Chepni, Hamsheni, Tahtaci, Abkhaz, Avshar, Manav, Zaza, Abdal, Becirmani, Mihalmi, Assyrian, Pontic, Daghestani, Kumyk, Karapapak, Nogai, Terekeme, Karaim, Bosha… so and a so forth… It is known that they are all from here. Numerous colors of the marbling has been combined to these ancient land. Same songs were sang in different languages. Passionate mutual loves have been written down. Settled Turkmen, nomadic Yoruk. Male Muslim, but the girl is Yazidi. Refined; either reunion time or death, to the rug pattern.

Millions of times they forced us to slaughter each other. We became both cruel and downtrodden at the same time. We grew into both the comer and the goer, the stayer and concealer, neighbors and enemies in a beef with each other. We loved and hated. We owned and dismissed. We merged and isolated. We involved in the same fight, but also swung sword against each other. What have these lands never seen or felt? Hope or the desire to vanish off the face of the earth? Dedication or back turnings? Grudge and love? Wealth and poverty? What have these lands not witnessed?

Despot lords, sultans, emperors and dictators away from their own people and hostile to their own lands… Have these lands not witnessed them or those who entered into the woods of enemies with ten thousand axes carried by Qizilbash, Christian and Jews? And those who did the hardest thing and sacrificed themselves to the people and tomorrow by suppressing the instinct of “living despite everything”?

It is the easiest thing in the world to live in hostility towards each other. Furthermore, it could be said that hostility is much easier in this territory when compared to the rest of the world. Numerous grounds could be gathered from the history to justify the hostility and hate, staying away and not speaking to each other; “they destroyed us on our own lands!”, “they stabbed us in the back!”, “we fought shoulder to shoulder; but they sold us out!”, “they despised and denied our belief!”, “ they made common cause with the enemy!”, “they received support from state and burned down our villages!”, “they do neither love nor respect our flag!”, “they banned our language, identity, culture, in short being ourselves!”…

Still, does the hostility actually belong to peoples or lords and masters who could sell every single thing out for their benefits, render things meaningless and ignore them while on the other hand imposing nonexistent “facts” on people? Yes to war!.. But against what and whom should this war be conducted? Should this war continue against each other, as those landlords and masters desire, until one side gives up and disappears? Or, should a common war be conducted against the castles that these landlords and masters constructed from blackness, death and the blood of the poor?

Isn’t the answer to this question quite simple? Yes, for everyone who imagines bread, justice, liberation and unity of peoples. Therefore we all together need to shoulder our weapons of hope and light to heal the wounds of this old and tired territory. The sun may at that time really rise from the east and our lands may only then sip the golden drops of the juice of this long-desired blessed end to their heart’s content and share this juice with many other ill-starred lands.

Çev. Bawer Ekinci

 

HaberFabrikasi.Org – 20.11.2011 / Ankara